Η μαγεία των «Slow Days»

Θαυμάζω απεριόριστα τους ανθρώπους που μέσα στο τρέξιμο της καθημερινότητας καταφέρνουν να διατηρούν τους παλμούς τους σε σταθερά επίπεδα. Aυτούς που δεν τρέχουν ακόμα και όταν τρέχουν (!), που λάμπουν από ηρεμία όταν εσύ τρέχεις πανικόβλητος να προλάβεις τις υποχρεώσεις σου. Εγώ δυστυχώς δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία. Προσπαθώ να μπω σε αυτή την υπέροχη λίγκα, αλλά ο ιδρώτας του άγχους που κυλάει στο μέτωπο με προδίδει και με στέλνει στο μεγάλο καζάνι των αγχωμένων!

 

Μέχρι που…το προηγούμενο Σαββατοκύριακο – αυτό με τις βροχές, τους τυφώνες, τους Ζορμπάδες και τους Ξενοφώντες – μας χτύπησε την πόρτα μια γαστρεντερίτιδα. Εννοείται πως είχα προγραμματίσει δραστηριότητες σε περίπτωση που δεν έβρεχε, αλλά και σε περίπτωση που έβρεχε, χιόνιζε, είχε λιακάδα, είχε ομίχλη! Είχαν καλυφθεί όλα τα ενδεχόμενα που θα μας εξασφάλιζαν ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο. Αλλά φευ! Η γαστρεντερίτιδα μας χτύπησε την πόρτα, η οργάνωση βγήκε από το παράθυρο και η απελπισία σκέπασε το Σαββατοκύριακο μας μαζί με τα σύννεφα που έφεραν μια ασταμάτητη βροχή!

 

Η παραμονή στο σπίτι μονόδρομος. Οι δυνάμεις μας λιγοστές και ένα πιτσιρίκι σθεναρά αντιστεκόμενο στην ίωση να έχει απεριόριστη όρεξη για παιχνίδι! Και τότε ήρθε η στιγμή…για ένα βήμα πίσω! Ένα βήμα πίσω, να πάρω μια βαθιά ανάσα, να εκτιμήσω τις δυνάμεις μου (ή μάλλον καλύτερα τις αδυναμίες μου) και να δω τι μπορώ να απολαύσω από το πολύτιμο Σαββατοκύριακο. Και έμεινα στο ένα βήμα πίσω. Αποφάσισα πως δεν υπάρχει πάντα λόγος για ένα βήμα μπροστά. Άλλαξα σεντόνια, άναψα και το αρωματικό μου το κεράκι, βγάλαμε επιτραπέζια και πλαστελίνες στο σαλόνι, μεταφέραμε και τις κουβερτούλες μας και αποφασίσαμε πως αυτό το Σαββατοκύριακο, του «υποχρεωτικού εγκλεισμού», θα το περάσουμε με την μέγιστα καλή μας παρέα και την ελάχιστη προσπάθεια.

 

Μια παιδική ταινία που είδαμε όλοι μαζί ξαπλωμένοι, πλαστελίνες και ζωγραφική για το μικρό την ώρα που εμείς προσπαθούσαμε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας, ατελείωτα παραμύθια, λίγα επιτραπέζια τις ώρες της «ανάνηψης», έφτιαξαν ένα Σαββατοκύριακο με ρυθμούς διαφορετικούς, αργούς και όμορφους.

 

Ζούμε σε μία καθημερινότητα με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Τρέχουμε να προλάβουμε δραστηριότητες των παιδιών, δικές μας, τις δουλειές μας, τις δουλειές των φίλων μας, ζούμε με ένα κινητό και ένα ρολόι στο χέρι, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα. Έχουμε ανάγκη να διαστείλουμε το χρόνο μας ποιοτικά. Κι επειδή και οι Slow Days έχουν τις παγίδες τους, παρακάτω θα βρείτε πέντε tips για να μην τις μετατρέψετε σε Boring Days!

 

 Tips για Slow Days που αξίζουν:

 

·         Το βασικό συστατικό για να απολαύσετε το χρόνο σας, είναι να είστε παρόντες. Ουσιαστικά παρόντες. Αφήστε το κινητό από τα χέρια και σε ότι κάνετε να είστε εκεί απερίσπαστοι.

 

·         Όσο δύσκολες και αν είναι οι συνθήκες, προετοιμάστε το περιβάλλον σας, κάντε το όμορφο. Ακόμα κι αν βρέχει ανοίξτε για λίγο ένα παράθυρο να μπει η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος στο σπίτι, ανάψτε ένα αρωματικό κερί, βγάλτε τα αγαπημένα σας μπισκότα από το ντουλάπι, σκεπαστείτε με την αγαπημένη σας κουβέρτα!

 

·         Φωνάξτε παρέα και μοιραστείτε τον διεσταλμένο χρόνο σας! Παίξτε επιτραπέζια, κουβεντιάστε, μαγειρέψτε παρέα, χωρίς καμία τυπικότητα. Με τις φόρμες σας, τις πιτζάμες σας και φυσικά με τις κάλτσες ή τις παντοφλίτσες σας!

 

·         Ακόμα κι αν είστε με την παρέα ή την οικογένεια σας, τις μέρες αυτές δεν είναι απαραίτητο να συμμετέχετε όλοι στην ίδια δραστηριότητα. Πάρτε τη στιγμή σας για να διαβάσετε το αγαπημένο σας βιβλίο, την ώρα που το μικρό σας ζωγραφίζει, δοκιμάστε να φτιάξετε εκείνη τη συνταγή για μπισκότα που έχετε θάψει στο συρτάρι, την ώρα που οι υπόλοιποι βλέπουν μια ταινία που μπορεί να βαριέστε. Οι μέρες αυτές έχουν στο επίκεντρό τους τόσο το «εμείς», όσο και τον εαυτό μας.

 

·         Αυτό που ξεχωρίζει τον ποιοτικά αργό χρόνο από τον χρόνο που απλώς περνάει αργά, είναι η λέξη «ποιοτικός». Πασπαλίστε τις στιγμές σας με ποιότητα και οι λέξεις γκρίνια και βαρεμάρα, θα πάρουν σύντομα το δρόμο της εξόδου από το σπίτι σας. Ο πρωινός καφές που τον «σέρνετε» στο σπίτι όλη μέρα, δεν έχει θέση στο απογευματινό σας διάλειμμα. Ένας φρέσκος ζεστός καφές, με το αγαπημένο σας κουλουράκι συντροφιά είναι η ποιότητα που ψάχνετε για να κάνετε τη διαφορά!

 

Εσείς έχετε ανάγκη από Slow Days στην καθημερινότητα σας ή ανήκετε στους τυχερούς με τους ζεν βιορυθμούς;

 

Σας φιλώ,

Κωνσταντίνα

4 άποψεις για το “Η μαγεία των «Slow Days»

  1. Αν η μέρα είχε 48ωρες παλι δεν θα μου έφταναν. Μονίμως τρέχω και νιώθω σαν τη γάτα που κυνηγά συνεχώς την ουρά της. ΑΣΕ τα πλάνα και τα οργανωγραμματα. Πράγματι τα όσα λες είναι καταπληκτικά, εφικτά αλλά απο πλευράς μου θέλω πολύ δουλεια ακόμα.

    1. Γι αυτό ίσως έρχονται οι στιγμές που θέλουμε δε θέλουμε αναγκαζόμαστε να»ρίξουμε» ταχύτητα…γιατί εμείς αν μπορούσαμε θα τρέχαμε πάντα με «χίλια»!Καλό μας φθινόπωρο με περισσότερες ήρεμες στιγμές!Ευχαριστώ για το σχόλιο!

  2. Όλοι έχουμε ανάγκη από slow days, ή έστω από μερικές ώρες ανάσες. Η καθημερινότητα μας είναι γεμάτη με πρέπει, και με κάποια θέλω, και τελικά ξεχνάμε ότι όπως οι μηχανές πρέπει κάποια στιγμή να σταματάνε, το ίδιο ισχύει και για εμάς. Οπότε, όσο και να μας παιδεύει ο χειμώνας, μας χαρίζει απλόχερα αμέτρητες slow days! Άλκηστη

    1. Από τα καλά του Χειμώνα ομολογουμένως!Ας ακούμε τις ανάγκες μας περισσότερο και όπως λες ας παίρνουμε τις ανάσες μας έστω και λίγη ωρα μεσα στη μέρα!Με ποιότητα και αγάπη!Ευχαριστώ για το σχόλιο σου Άλκηστη!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *