Happy Paths, Happy Birthday!

…είμαι τώρα μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και θέλω να σας γράψω κάτι για τα γενέθλια του Happy Paths…αλλά δεν ξέρω τι να σας πρωτογράψω, από πού να ξεκινήσω…Έχω τόση χαρά που ένα χρόνο μετά είμαι ακόμα εδώ να ταξιδεύω, να γράφω, να μοιράζομαι, να σας γνωρίζω! Λέω λοιπόν σ’ αυτή την ανάρτηση, αντί να αφήσω το Happy Paths να «μιλήσει» για τις εξορμήσεις του, να σας μιλήσω εγώ γι αυτό! Πως και γιατί ξεκίνησε, γιατί το έχω αγαπήσει τόσο αλλά και ποιοι άνθρωποι κρύβονται πίσω από αυτό. Σας καλώ λοιπόν στη γενέθλια ανάρτηση του Happy Paths! Θα μας κάνετε την τιμή;

Η αρχή…

Η αρχή του Happy Paths βρίσκεται στα παιδικά μου χρόνια. Ακολουθούσα τους γονείς μου στα ταξίδια τους στην Ελλάδα και το εξωτερικό από 3 χρονών σαν ισότιμο μέλος της παρέας τους, έμαθα πως πολλές φορές τα σύνορα χάνονται μέσα σε ποτάμια και λίμνες και πως το πιο ωραίο μπάνιο στη θάλασσα είναι αυτό που ακολουθεί μια πορεία κάτω από τον ήλιο (αν και έχω κάνει πολλές πεζοπορίες ανεβασμένη στους ώμους του μπαμπά μου!).

Οι πεζοπορίες…

Από τότε μεγάλωσα (προφανώς!), συνέχισα να ταξιδεύω σε πόλεις και χωριά, αλλά αυτή τη φορά προστέθηκε στα ταξίδια μου και μία νέα αγάπη: η πεζοπορία! Η επαφή με τη φύση, ο τρόπος που καθαρίζει το μυαλό σου όταν συγκεντρώνεσαι στο βήμα σου σ’ένα δύσβατο μονοπάτι, το μοίρασμα και το δέσιμο με την ομάδα, όταν λιγοστεύει το νερό σου ή οι δυνάμεις σου. Τα αγάπησα όλα μαζί και υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως όταν ερχόταν η ώρα να κάνω οικογένεια, δεν θα άφηνα τίποτα από αυτά πίσω.

Η Αθήνα μου…

Εκτός όμως από τα ταξίδια μου, έχω κι έναν αθεράπευτο έρωτα για την πόλη μου, την Αθήνα! Έχω μεγαλώσει στο Παγκράτι, οι πρώτες βόλτες με τον παππού μου ήταν στο Λυκαβηττό και το Μοναστηράκι, έφαγα πρώτη φορά βραστό στη Βαρβάκειο πριν κλείσω τα 10, ξέρω πως ο πιο αρχοντικά στολισμένος Επιτάφιος της Αθήνας είναι αυτός της Αγίας Ειρήνης στην Αιόλου κι έχω χορέψει κάτι νύχτες καλοκαιριού μπροστά στο παλιό Αμαξοστάσιο στο τέρμα της Ερμού. Έχω την τύχη να δουλεύω στο Κέντρο κι έτσι κάθε μέρα βλέπω την αγαπημένη μου πόλη να ξυπνάει! Όπως καταλαβαίνετε, δε θα μπορούσε να λείπει από τα Happy Paths η family friendly εκδοχή της!

Τα Happy Paths μου…

Όταν έγινα μαμά, γνώρισα πολλούς γονείς που δυσκολεύονταν να βγουν από το σπίτι με τα παιδιά τους. Έτσι ένιωσα πως ήθελα να μοιραστώ μαζί τους τις εμπειρίες που είχαμε με το μικρό μας στα ταξίδια μας, τις πεζοπορίες μας, τις εξορμήσεις μας, τις βόλτες μας, για να νιώσουν και οι υπόλοιποι πως το να εξερευνάς τον κόσμο με τα παιδιά σου δεν είναι κάτι ακατόρθωτο, αλλά κάτι μαγικό! Από αυτή μου την ανάγκη γεννήθηκαν τα Happy Paths! Να μοιραστώ εμπειρίες, να δώσω κίνητρο, αλλά να γίνουν και αυτά το δικό μου κίνητρο για να μη μας «καταπιεί» ποτέ κανένας καναπές! Στόχος μου, να βλέπω όλο και περισσότερες οικογένειες…»εκεί έξω»!

Οι άνθρωποι μου…

Το Happy Paths είναι κι αυτό παιδί μου! Κι όπως ένα παιδί δε γεννιέται μόνο του, έτσι και για τα Happy Paths υπήρχαν άνθρωποι που βοήθησαν στη γέννηση του! Άλλοι νοερά, άλλοι έμπρακτα, σε όλους όμως χρωστάω ένα ευχαριστώ γιατί είναι η δύναμη μου! Οι γονείς μου, που χάρη σε αυτούς αγάπησα το «ταξιδεύειν», ο αγαπημένος μου θείος και «τουριστικός μου μέντορας», που μου έμαθε από μικρή πως το ταξίδι εκτός από οργάνωση θέλει και τρέλα, ο Theios Savvas, που με μύησε στον κόσμο των βουνών και συμμετέχει ενεργά στην οργάνωση των πεζοποριών μας, ο γιος μου, που μου μαθαίνει πως η χαρά της ταξιδιωτικής εμπειρίας δεν έχει ηλικία και πιο πολύ από όλους ο άνθρωπός μου, που σε κάθε δικό μου «Πάμε;», η απάντηση του είναι «Φύγαμε!». Όλοι τους είναι τα Happy Paths μου!

Σας ευχαριστώ όλους όσους διαβάσατε μέχρι εδώ και με κάνετε να θέλω τα Happy Paths να φτάνουν όλο και πιο μακριά, με όνειρο να εμπνέουν ταξίδια…είτε πραγματικά, είτε νοερά! Ελπίζω όσο περνάει ο καιρός να κρατάω το ενδιαφέρον σας όλο και πιο ζωντανό!

Σας φιλώ,

Κωνσταντίνα

4 άποψεις για το “Happy Paths, Happy Birthday!

  1. Κωνσταντίνα μου χρόνια πολλά στο δεύτερο παιδάκι σου, το Happy Paths σου και εύχομαι να σε οδηγήσει σε πολλά ακόμα μονοπάτια, καινούργια και μοναδικά. Εμείς το αγαπάμε το blog σου γιατί μέσα από την απλότητά του, ξεσηκώνει όντως! Καλή συνέχεια και ένας νέος χρόνος τώρα ξεκινάει! Κάλη από http://www.anthomeli.com

    1. Ευχαριστώ για τις πιο γλυκές ευχές σας, αγαπημένα μου Ανθομελάκια!Να είμαστε καλά, να ταξιδεύουμε, να μοιραζόμαστε, να ανακαλύπτουμε…και όλα αυτά με την καλύτερη παρέα!Σας αγαπάμε πολύ!

    2. Κωνσταντίνα, χρόνια πολλά στο Happy Paths σου!
      Απόλαυσα την αναδρομή σου, συμμερίστηκα τον αθεράπευτο έρωτά σου για την Αθήνα, προβληματίστηκα γιατί εμείς δεν έχουμε καταφέρει να εντάξουμε τις εξορμήσεις, τις πεζοπορίες, τους περιπάτους στο οικογενειακό μας πρόγραμμα. Όχι όσο θα θέλαμε, δατ ις…
      Keep up!
      Ηλέκτρα

      1. Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές Ηλέκτρα μου! Ποτέ δεν είναι αργά για εξορμήσεις! Όσο για την Αθήνα χαίρομαι που υπάρχουν κι άλλοι να την αγαπούν όσο εγώ! Φιλιά!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *